January 30, 2010 at 7:08 am (ခံစားခ်က္, စပ္မိစပ္ရာ)
“နင္ေနေကာင္းလား”
“နင္သိမွာပါ”
“ဟင္႕အင္း . . .ငါမသိဘူး. . . နင္လဲမသိႏိုင္ပါဘူး”
သူမ မ်က္ႏွာေပၚမွာ အေျဖတစ္ခုကို အေျပးအလႊားလိုက္ရွာၾကည္႕မိတယ္။ သူ ထင္ထားတာထက္ သူမက ပိုဟန္ေဆာင္ေကာင္းေနခဲ႕တယ္။ ခ်က္ခ်င္းပဲ သူ႕မ်က္လံုးေတြက သူမရဲ႕ ညာဘက္လက္သီးဆုပ္ဆီကို အၾကည္႕ေရာက္သြားတယ္။ အလုိက္တသိပဲ သူမက လက္သီးဆုပ္ကိုေျဖျပလိုက္တယ္။ ေရတမာပင္ေပၚက ငွက္ေတြ ရုတ္တရက္ထပ်ံသြားၾကတယ္။ ဒါေပမဲ႕ သူမရဲ႕ညာဘက္လက္ထဲမွာေတာ႕ ဘာမွဆုပ္ကိုင္မထားခဲ႕ဘူး။
“သိေနလ်က္နဲ႕မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနတာ . . နင္မပင္ပန္းဘူးလား”
“ငါ. . .ငါ”
သူမဆီက အေျဖမရခင္မွာပဲ ရုတ္တရက္ သူ ေကာင္းကင္ကိုေမာ႕ၾကည္႕လိုက္တယ္။ သူမ လဲ ေယာင္ယမ္းျပီး သူ႕အၾကည္႕ေတြရွိရာကို လွမ္းၾကည္႕လိုက္မိတယ္။ ေနတစ္ဖတ္နဲ႕ေကာင္းကင္မွာ သူေမွ်ာ္လင္႕တဲ႕ၾကယ္ေတြမရွိႏိုင္ဘူးေလ။ ဒါေပမဲ႕ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ေတြ႕ဆံုခ်ိန္ဟာ ၾကယ္စံုေနသင္႕တယ္။ အခုလို ပတ္၀န္းက်င္ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး လင္းထိန္ေနခ်ိန္ဟာ အျပင္မွာ တကယ္မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒါဟာ အိပ္မက္တစ္ခုပဲျဖစ္လိမ္႕မယ္။ ဟုတ္တယ္. . .။ သူ သူမကိုမ်က္ႏွာမူျပီး ေလွ်ာက္လာမိတယ္။ သူမ သူ႕ကို အံ႕အားသင္႕စြာၾကည္႕ေနမိတယ္။ ေနာက္ေတာ႕ သူ သူမကို ေက်ာ္သြားတယ္။ သူမ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ ခိုးခ်လိုက္မိတယ္။ ေနာက္ေတာ႕ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာမူရာလမ္းေတြဆီကို ဆက္ေလွ်ာက္လာၾကတယ္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ျပန္ဆံုဖို႕ဆိုရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ႕ ျပန္ေကြ႕လာမွျဖစ္ႏိုင္လိမ္႕မယ္။
Leave a Comment
January 13, 2010 at 2:45 am (ေဆာင္းပါး)
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းကေပါ႕. . . တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ ဘုရင္တစ္ပါးအုပ္ခ်ဳပ္ေနပါတယ္။အဲဒီဘုရင္နန္းတက္စမွာ တိုင္းျပည္က ကစဥ္႕ကလ်ားျဖစ္လို႕ေနပါတယ္။ တစ္ေန႕တစ္ျခား ဒုစရိုက္ေလာကသားေတြ ပိုမိုမ်ားျပားလာပါတယ္။ တိုင္းျပည္အေျခအေနက တစ္ေန႕တစ္ျခား ပိုမုိဆိုးရြားလာေနေတာ႕ ဘုရင္ၾကီးက ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ကိုင္ဖို႕အခ်ိန္တန္ျပီဆိုျပီး မူးမတ္ေတြေပးတဲ႕အၾကံဥာဏ္ေတြကို မၾကိဳက္ပဲအားလံုးကို ပယ္ခ်ခဲ႕ပါတယ္။ေနာက္ဆံုးမွာ ဘုရင္ဟာ သူ႕ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္အၾကံဥာဏ္ကိုပဲ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။
နန္းေတာ္ရဲ႕ မလွမ္းမကမ္းမွာ Public Arena ဆိုတဲ႕ အားကစားကြင္းတစ္ကြင္းကို ေဆာက္လုပ္ေနပါတယ္။ဒါေပမဲ႕အမ်ားထင္သလို ဒီကြင္းထဲမွာ ဘာအားကစားမွ မက်င္းပခဲ႕ဘူး။ ဒီကြင္းကို တရားစီရင္ေရးကြင္းလို႕ဘုရင္ကေၾကျငာေမာင္းထုခဲ႕ပါတယ္။ဘာတရားသူၾကီးကိုမွလည္းမထားဘူး။သူတရားစီရင္ပံုကတစ္မ်ိဳး။ ပရိသတ္အုတ္အုတ္က်က္က်က္ ရွိေနတဲ႕ public arena ရဲ႕အလယ္ကို တရားခံအားေခၚေဆာင္လာေစပါတယ္။ကြင္းလယ္မွာ တရားခံက ျငိမ္ျငိမ္သက္သက္ မတ္တက္ရပ္ေနရပါတယ္။ဘာၾကိဳးနဲ႕မွ သူ႕ကိုတုပ္မထားပါ။ ဘုရင္ကအခ်က္ေပးလိုက္တာနဲ႕ သူဟာ arena ကို၀ိုင္းရံထားတဲ႕ နံရံတစ္ေနရာရွိအုတ္တံခါးက ႏွစ္ေပါက္ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေပါက္နဲ႕တစ္ေပါက္က တစ္ေထရာတည္း တူလြန္းပါတယ္။
တရားခံက သူစိတ္ၾကိဳက္ရာ တံခါးတစ္ေပါက္ကို ဖြင႔္ရမယ္။မဖြင္႕ဘဲလည္း မေနရဘူး။ သူ တကယ္လို႕ကံမေကာင္းခဲ႕ရင္ သူေရြးလိုက္တဲ႕ တံခါးကေနအင္မတန္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ႕ က်ားရဲတစ္ေကာင္ထြက္လာျပီး သူ႕ကိုအရိုးတစ္ျခား အသားတစ္ျခားျဖစ္ေအာင္ ကိုက္၀ါးပစ္မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေခါင္းေလာင္းသံေတြ ေၾကကြဲဖြယ္အထိမ္းအမွတ္နဲ႕ arena တစ္ခုလံုးဆူညံေအာင္ျမည္လိမ္႕မယ္။ ပြဲၾကည္႕ပရိသတ္အားလံုးလည္း ဒီအနိဌာရုံျမင္ကြင္းကို ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းစြာ ၾကည္႕ျပီးတာနဲ႕ ေခါင္းငိုက္စိုက္ျဖင္႕ arena ကေန ထြက္ခြာသြားၾကပါတယ္။
တရားခံကတကယ္လို႕ ကံေကာင္းခဲ႕ရင္ သူေရြးလိုက္တဲ႕ တံခါးကေနအလြန္လွ အလြန္ေခ်ာေပ႕ဆိုတဲ႕ မိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ေယာက္ထြက္လာပါလိမ္႕မယ္။အဲဒီ အမ်ိဳးသမီးက ဘုရင္႕နန္းေတာ္တြင္းရွိ ေမာင္းမေတြထဲက အလွဆံုးကို ေရြးထားတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ႕ ေခါင္းေလာင္းသံျမည္လာပါမယ္။ ေရႊပြဲလာ ပရိသတ္အားလံုးတို႕လည္း လက္ခုပ္လက္၀ါးတီးျပီး ၾသဘာသံဆူညံစြာနဲ႕ arena ကေနထြက္သြားၾကပါတယ္။ တရားခံအတြက္ အျပစ္က က်ားတိရစာၦန္ ၊ ဆုလဘ္က ပ်ိဳေမျဖစ္ပါတယ္။
လူသတ္သမား ၊ သူခိုး ၊ ဓားျပ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ဖမ္းမိခဲ႕သည္ရွိေသာ္ public arena မွာ သြားေရာက္တရားစီရင္ျခင္းကို ခံယူရတယ္။ သူ႕အျဖစ္က ေသရင္ေျမၾကီး ရွင္ရင္ေရႊထီး။ အုတ္တံခါးကလည္းပံုေသမရွိ။တံခါးကို ပံုေသမွတ္လို႕မရဘူး။ျဖစ္ခ်င္ေတာ႕ ကံဆိုးတဲ႕တရားခံေတြက အေရအတြက္ပိုမ်ားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕တရားခံေတြက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ အေသခံသြားၾကရသလို၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ႕လည္း အိုမင္းမစြမ္းေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။
တစ္ေန႕မွာ…….
လူတိုင္းအံ႕ၾသေလာက္တဲ႕ အမႈမ်ိဳးျဖစ္ခဲ႕ပါတယ္။ အမႈကဘုရင္ရဲ႕အယံုၾကည္ရဆံုးနဲ႕ အားအထားရဆံုး တပ္မႈးေလးနဲ႕ ဆိုင္ေနပါတယ္။ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ဘုရင္႕သမီးေတာ္ကို သြားခ်စ္ၾကိဳက္မိတယ္။ တစ္ဖတ္သတ္အခ်စ္လည္းမဟုတ္၊ သမီးေတာ္ကိုယ္တုိင္ကလည္း တပ္မႈးကိုေမတၱာရွိတယ္။ ဘုရင္အမ်က္ေတာ္ထြက္ရျပီ။ တစ္ေယာက္က သူအားအကိုးရဆံုးတပ္မႈး၊ ေနာက္တစ္ေယာက္က သူအခ်စ္ရဆံုး တစ္ဦးတည္းေသာသမီး။ ဘုရင္ၾကီးဟာ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မညွာတာဘူး။ ျပတ္ျပတ္သားသား တရားစီရင္ရမယ္လို႕ စိတ္ဆံုးျဖတ္ျပီးသား။
တပ္မႈးကို အက်ဥ္းခ်ထားတဲ႕ အေတာအတြင္း ၾကီးမားျပီး အားအသန္ဆံုး က်ားတစ္ေကာင္ကို ေတာထဲမွာ ရွာခိုင္းတယ္။ က်ားကိုအစာမေက်ြးပဲ သံုးေလးရက္ထားလိုက္တယ္။ ဒီအေတာအတြင္း သမီးေတာ္ကလည္း အလုပ္ရႈပ္ျပီ။လာဘ္ထိုးသင္႕သူကို ထိုးျပီး သိခ်င္တာေတြ အကုန္ေမးပါတယ္။ က်ားကိုဘယ္အေပါက္ လႊတ္ဖို႕အစီအစဥ္ရွိသလဲ ဆိုတာေတြေပါ႕။
တရားစီရင္မယ္႕ေန႕ ………
Public arena ရဲ႕ အတြင္းအျပင္မွာ ျပည္သူအေပါင္းတို႕ အုတ္အုတ္က်က္က်က္နဲ႕ ဆူညံသံေတြ ဟိန္းေနေအာင္ၾကားရျပီ။အားကစားကြင္းထဲကို ဘုရင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကြခ်ီေတာ္မူလာျပီ။ တရားစီရင္ပြဲစဖို႕ အခ်က္ျပလိုက္တယ္။ တပ္မႈးေလးခမ်ာ ကြင္းလယ္ကို ေျဖးေျဖးခ်င္းေလွ်ာက္လာျပီ။ ဘုရင္ကို ဦးညႊတ္ျပီးေနာက္ တပ္မႈးေလးဟာ ေက်ာက္တံခါးမ်ားရွိရာ တစ္လွမ္းခ်င္းလွမ္းသြားပါေတာ႕တယ္။
ဘုရင္ကို တစ္ခ်က္ၾကည္႕လိုက္တယ္။ ဘုရင္မ်က္နွာလႊဲလိုက္တယ္။ တစ္ဖန္ ဘုရင္႕ေဘးမွာထိုင္ေနတဲ႕ သူ႕ခ်စ္သူဆီ တစ္ခ်က္ၾကည္႕လိုက္တယ္။ မင္းသမီးေလးကေတာ႕ သူ႕ကိုကယ္တင္မွာပဲ ဆိုတာ သူသိထားတယ္။ ထင္တဲ႕အတိုင္းပဲ မင္းသမီးကအခ်က္ျပတယ္။ သူမရဲ႕ လက္ညိႈးသြယ္သြယ္ေလးက ညာဘက္ကို ညႊန္ျပလိုက္တယ္။ လွ်ပ္တစ္ျပတ္ လုပ္ျပလိုက္တဲ႕ လႈပ္ရွားမႈကို ဘယ္သူမွ မရိပ္မိလိုက္။တပ္မႈးသက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လိုက္ႏိုင္ျပီ။ သူအဆင္ေျပျပီ။ တြန္႕ဆုတ္ျခင္းမရွိဘဲ တပ္မႈးဟာ သူ႕ခ်စ္သူ ညႊန္ျပလိုက္တဲ႕အတိုင္း ညာဘက္က အုတ္တံခါးဆီကို တန္းတန္းမတ္မတ္ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားခဲ႕တယ္။ ျပီးေတာ႕ တံခါးကိုဖြင္႕လိုက္တယ္။ အဲသလိုဖြင္႕လိုက္တဲ႕အခ်ိန္မွာ ဘာထြက္လာမလဲဆိုတာကို အသင္ စာဖတ္သူ ဘယ္လိုထင္ပါသလဲ။ အေျဖကို ရမ္းမထုတ္ပါနဲ႕အံုး။ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားျပီးမွေျဖပါ။
မင္းသမီးေလးဟာ သူသိပ္ခ်စ္ရတဲ႕ ခ်စ္သူကို တျခားသူတစ္ေယာက္နဲ႕ ရာသက္ပန္ေပါင္းဖက္မွာကို လက္ခံႏိုင္ပါ႕မလား ။ က်ားစာမိရင္ ခဏပဲမဟုတ္လား။
တစ္ဖတ္ကျပန္ၾကည္႕ရင္ က်ားနဲ႕ရင္ဆိုင္ေနတဲ႕အခ်ိန္မွာ လူကခ်က္ခ်င္းမေသႏိုင္ဘူး။ သူ႕ခ်စ္သူကို က်ားစာအျဖစ္လဲ သူလက္ခံႏိုင္ပါ႕မလား ။
တံခါးကေန ဘာထြက္လာသလဲ။
2 Comments
December 21, 2009 at 8:24 am (ေဆာင္းပါး)
တစ္ေန႕မွာ ဖားေသးေသးေလးေတြစုျပီး တိုင္ထိပ္တစ္ခုရဲ႕ အျမင္႕ဆံုးထိ ဘယ္သူေရာက္ေအာင္ တက္ႏိုင္မလဲဆိုတာ ယွဥ္ျပိဳင္မဲ႕ပြဲေလးလုပ္တယ္။ သူတို႕ အဲဒီလိုျပိဳင္ပြဲလုပ္မယ္ဆိုကတည္းက စုရုံးစုရုံးေရာက္ရွိလာတဲ႕ ပရိသတ္ၾကီးက “ရူးေနျပီလား ၊ ဒီေလာက္ခက္တဲ႕ ကိစၥၾကီးကို ၊ ဒါဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္ဘူး ” စသျဖင္႕ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။ ျပိဳင္ပြဲစျပီး တက္တဲ႕ သူေတြတက္ေနတဲ႕အခ်ိန္မွာလည္း ဆက္လက္ေျပာဆိုေနတုန္းပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တစ္၀က္ေလာက္ေရာက္တဲ႕သူလည္း ေရာက္ေနၾကျပီျဖစ္သလို ၊ အားေလွ်ာ႕တဲ႕သူလည္း ေလွ်ာ႕ကုန္ၾကျပီ။
တစ္ေကာင္တည္းသာက်န္ခဲ႕ျပီး အဲဒီတစ္ေကာင္တည္းေသာ ဖားေသးေသးေလးကပဲ အျမင္႕ဆံုးတိုင္ထိပ္ကို ေရာက္ရွိသြားပါတယ္။ ပရိသတ္ျပီး အံ႕ၾသျပီး ဒီေလာက္အမ်ိဳးတူဖားေတြ အကုန္လက္ေလွ်ာ႕ျပီး မေရာက္ႏိုင္ၾကတာေတာင္ သူကေတာ႕ ဘယ္လိုခြန္အားနဲ႕ ေရာက္ေအာင္တက္ႏိုင္ခဲ႕တာလဲလို႕ ၀ိုင္းေမးၾကတဲ႕အခါ ဖားေလးဟာ မေျဖႏိုင္ပါဘူး။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ သူကနားမၾကားတဲ႕ ဖားေလးတစ္ေကာင္ျဖစ္ေနလို႕ပါပဲ။
ပံုျပင္ေလးရဲ႕ ဆိုလိုရင္းကေတာ႕ လူ႕ဘ၀မွာ တစ္ခါတစ္ခါ (ၾကမ္းတမ္းပါတယ္ဆိုတဲ႕ လမ္းေတြကိုျဖတ္ျပီး အခက္ဆံုးအလုပ္ေတြကို ၾကိဳးစားလုပ္ကိုင္ေနတဲ႕အခ်ိန္မွာ ) ပတ္၀န္းက်င္စကားေတြက ကိုယ္႕ရဲ႕ actions ေတြအေပၚမွာ သိသိသာသာ ထိခိုက္မႈရွိလာပါတယ္။
မ်ားေသာအားျဖင္႕ positive မျဖစ္တဲ႕ အေတြးအေခၚေတြ၊ pessimistic ျဖစ္ေနတဲ႕ စကားသံေတြဟာ ကိုယ္႕ရဲ႕ အရွိန္အဟုန္ေတြကို ေႏွးေကြးသြားေစႏိုင္ယံုမကပဲ ခရီးတစ္၀က္ေရာက္ေနတာေတာင္ လက္ေျမွာက္အရႈံးေပးလိုက္ၾကတဲ႕ ဖားကေလးေတြလို ျဖစ္သြားေစပါတယ္။
5 Comments
December 19, 2009 at 4:51 am (ေဆာင္းပါး)
တကၠသိုလ္၀င္ခါစ ေမာင္မယ္သစ္လြင္ေတြကို ေမးၾကည္႕ပါ။ တတိယႏွစ္ ၊ စတုတၳႏွစ္က ေနာင္ေတာ္၊ အမေတာ္ေတြရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေန႕ရက္ေတြ ကုန္ေတာ႕မယ္ခ်ည္းထင္ေနတာပါ။ ေက်ာင္းျပီးလို႕ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းထဲ ေျခခ်ခါစလူသစ္ေတြကလည္း အသက္သံုးဆယ္ျပည္႕ေတာ႕မယ္႕ ေနာင္ေတာ္ အစ္မေတာ္ေတြကို ဒီအတိုင္းပဲထင္ေနတာပါပဲ။ “အဲဒီအရြယ္ေရာက္မွေတာ႕ ဘ၀မွာ ဘာအဓိပၸါယ္ရွိေတာ႕မွာလဲ” ေပါ႕ေလ။
အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေတြအဖို႕ သူတို႕အရြယ္ကမွ တကယ္႕လူ႕ဘ၀အစစ္လို႕ ထင္ေနၾကတာ။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို ၊ ပန္းခ်ီကားတစ္ကားလို ၊ လွပတဲ႕အခ်စ္ဆိုတာ အမ်ားအားျဖင္႕ ဒီလိုအသက္အရြယ္မွာ ျဖစ္ေပၚတာမဟုတ္လား။ ေနာက္ျပီး လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာလည္း စိတ္ဓါတ္အျပင္းျပဆံုးဟာ ဒီအရြယ္ပဲေလ။
အမ်ားထင္ေနတာက အသက္သံုးဆယ္ေက်ာ္ရင္ လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အေသြးအေရာင္ အေျပာင္ဆံုးကာလေက်ာ္သြားျပီ။ အဲဒီက်ရင္ အရင္ကစုေဆာင္းထားတာေတြပဲ စတင္ေဖာ္ထုတ္စားရေတာ႕ဆိုျပီးပါ။ ဒါေၾကာင္႕လည္း အသက္သံုးဆယ္ျပည္႕လာမွာ သိပ္ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ အသက္သံုးဆယ္မျပည္႕မီမွာ မိမိလုပ္ကိုင္မယ္႕လုပ္ငန္းရဲ႕ လားရာဦးတည္ခ်က္ေတြကို အခိုင္အမာခ်ထားႏိုင္ျပီဆိုရင္ပဲ အသက္အရြယ္ရလာတာနဲ႕ ကိုယ္႕ရဲ႕စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြကို အလိုအေလ်ာက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္သြားႏိုင္မွာပါ။
က်ြန္မေတြ႕ေနရတာေတာ႕ အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစု အသက္အရြယ္ႏုပ်ိဳငယ္ရြယ္စဥ္မွာ ၾကီးက်ယ္တဲ႕ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ၾကီးေတြခ်ထား ၊ ဒါေပမဲ႕ ဟိုယိမ္းဒီယိမ္း ခိုင္ခိုင္ျမဲျမဲလည္းမဟုတ္ ဒီလိုနဲ႕ မသိလိုက္မသိဘာသာ အသက္သံုးဆယ္ေရာက္လာ၊ တကယ္တမ္းကိုယ္က ဘာလုပ္ခ်င္မွန္းလည္းေကာင္းေကာင္းမစဥ္းစားရေသးဘူး။ ေနာက္တစ္ဆက္တည္းဆိုသလို ကုမၸဏီ၀န္ထမ္းဘ၀ကေန အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀ေရာက္ ၊ ကိုယ္႕ရဲ႕နဂိုရည္မွန္းခ်က္ေတြလည္း နိဂံုးခ်ဴပ္သြားတာေပါ႕။
တကယ္က်ေတာ႕ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ႕ကိစၥကို တိတိက်က် ခ်မွတ္ထားမယ္ဆိုရင္ အသက္သံုးဆယ္ေက်ာ္တာျဖစ္ျဖစ္ ၊ အိမ္ေထာင္က်ျပီးတာျဖစ္ျဖစ္ ၊ အစကေန ျပန္ျပီးထူေထာင္ လုပ္ကိုင္လို႕ လံုး၀ရပါတယ္။ သင္႕ကို အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ေအာင္လုပ္တဲ႕ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းဟာ ပတ္၀န္းက်င္က ခြင္႕မျပဳလို႕မဟုတ္ပါ။ ကိုယ္႕မွာ တိက်တဲ႕ ပန္းတိုင္မရွိလို႕သာျဖစ္ပါတယ္။ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ သင္႕အေနနဲ႕ တစ္ဖတ္မွာလည္း ပ်င္းပ်င္းရိရိနဲ႕ လူ႕ဘ၀ကို ျဖဳန္းတီးမပစ္ပါနဲ႕ ။ က်န္တစ္ဖတ္ကလည္းပဲ အလုပ္အကိုင္ေရာ ဘ၀ေနထိုင္မႈပါ ေပါ႕ေပါ႕ပါးပါး ကူးလူးဆက္ဆံလုပ္ကိုင္တက္တဲ႕ ျမင္ကြင္းမ်ိဳး ေမြးျမဴထားရပါမယ္။
(ခ်စ္သန္း – ဘ၀ကို အဆံုးအျဖတ္ေပးတဲ႕ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္အရြယ္)
2 Comments
December 12, 2009 at 8:38 am (စပ္မိစပ္ရာ)
ဒီကေန႕ေခတ္မွာ အရာရာကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည္႕ဖို႕က သိပ္ျပီး အေရးၾကီးေနပံုပဲ။ ဒါဘာေၾကာင္႕လဲလို႕ က်ြန္မေတြးၾကည္႕မိတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က “မင္းကိုခ်စ္တယ္” လို႕ဆိုလာရင္ က်ြန္မတို႕ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲလို႕ ေမးခြန္းထုတ္လိုက္ရမွ။ က်ြန္မတို႕က သူတို႕တကယ္တမ္းေျပာတာဘာလဲ ၊ သူတို႕ တကယ္တမ္းခံစားေနရတာဘာလဲဆိုတာကို သိခ်င္ၾကတယ္။ ရိုးရိုးလြယ္လြယ္နဲ႕လက္သင္႕ခံလိုက္ဖို႕ ေကာင္းတဲ႕ကိစၥေတြကို အႏုၾကည္႕မွန္ေျပာင္းေအာက္ထားျပီး ဘာေၾကာင္႕ ဒီလိုေျပာတယ္ ၊ ဘာေၾကာင္႕ ဒီလိုလုပ္တယ္ဆိုတာကို တစ္စစီပိုင္းဆစ္ၾကည္႕ရင္းနဲ႕ပဲ က်ြန္မတို႕ဟာ မဆံုးႏိုင္ေအာင္ အခ်ိန္ေတြ ကုန္ၾကရတယ္။
တစ္ခုခု ၊ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕ပတ္သတ္လို႕ ပိုျပီးသိလာေလ ပိုျပီးနားလည္ေလေလပါပဲ။ ဒါဟာ ေသခ်ာတဲ႕အမွန္တရားပါ။ ဒါေပမဲ႕ ဘယ္အရာကိုမွ အလံုးစံု မသိႏိုင္ဘူးဆိုတာကလည္း မွန္တာပါပဲ။ အနက္ရႈိင္းဆံုး ခံစားခ်က္ေတြကို တစ္သတ္ပတ္လံုး ေျပာျပလာျပီးတဲ႕ေနာက္ေတာင္မွ အေတြးအယူ ၊ အျပဳအမူေတြကို နားမလည္ႏိုင္ဘဲရွိေနတက္ေသးတယ္ဆိုတဲ႕ အခ်က္ကိုက ထူးဆန္းအံ႕ၾသဖို႕ေကာင္းေနပါတယ္။
ခ်စ္ျခင္းနဲ႕ ပတ္သတ္ျပီး က်ြန္မတို႕သိထားရမွာက နားလည္ရခတ္တဲ႕ ပေဟဠိၾကီးမဟုတ္ပါဘူး။ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ အျပဳအမူမွာ ဘာေတြပါတယ္ဆိုတာကို က်ြန္မတို႕ အားလံုးသိၾကပါတယ္။ ဒီအတိုင္း လက္ေတြ႕လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႕ပဲ လိုပါတယ္။ ခဏခဏေမးခြန္းေတြ ထုတ္ေနစရာမလိုပါဘူး။ မၾကာခဏဆိုသလို ခြဲျခမ္းစိတ္ဖ်ာလြန္းတာဟာ ျပသနာကို ရႈပ္ေထြးသြားေစတက္ပါတယ္။ အဆံုးသတ္မွာ က်ြန္မတိုကို ထိုးထြင္းသိျမင္မႈနဲ႕ အလွမ္းေ၀းသြားေစတက္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ြန္မတို႕ဟာ အမ်ိဳးအစားေတြ ခြဲျခမ္းစိတ္ဖ်ာစစ္ေဆးေနၾကရင္းနဲ႕ အလုပ္ေတြ သိပ္ရႈပ္လာၾကေတာ႕ အခ်စ္ဆိုတာ လြယ္ကူရိုးရွင္းတဲ႕အရာပါလားဆိုတာကို ေမ႕သြားတက္ၾကပါတယ္။ ရိုးရွင္းလြယ္ကူတဲ႕ အခ်စ္ကို ရႈပ္ေထြးခက္ခဲေအာင္လုပ္တာ က်ြန္မတို႕သာျဖစ္ပါတယ္။
1 Comment
December 5, 2009 at 5:03 am (ေဆာင္းပါး)
The US Vanderbilt Heart and Vascular Institute မွ ႏွလံုးေရာဂါအထူးကု ဆရာ၀န္ Julie Damp က အိမ္ေထာင္ရွိသူမ်ားႏွင္႕ ခ်စ္သူရွိသူမ်ားအဖို႕ ႏွလံုးက်န္းမာေရး ပိုမိုေကာင္းမြန္ၾကသည္ ဟု ေျပာၾကားလိုက္ပါသည္။
လူတစ္ဦးႏွင္႕တစ္ဦးၾကား ေမတၱာက်ြမ္း၀င္ခ်စ္ခင္ျခင္းႏွင္႕ က်န္းမာေရးႏွင္႕ညီညြတ္ေသာ (ေႏြးေထြးေသာ) ဆက္ဆံေရးတို႕ရွိပါက ႏွလံုးအတြက္ ေကာင္းမြန္ပါသည္။ သုေတသန ေလ႕လာမႈမ်ားအရ ေႏြးေထြး၍ ၾကင္နာေမတၱာျပည္႕၀ေသာ ဆက္ဆံေရးသည္ လူတို႕၏ ႏွလံုးအတြက္သာမက အေထြေထြက်န္းမာေရးအတြက္လည္း အက်ိဳးရလာဒ္ေကာင္းမ်ား ရေစႏိုင္သည္ဟု သိရသည္။
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာႏွင္႕ က်န္းမာေရး ဆက္ႏႊယ္မႈရွိျခင္းႏွင္႕ ပတ္သတ္၍ လက္ခံထားေသာ အယူအဆအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသည္။ အိမ္ေထာင္ရွိသူမ်ား ႏွင္႕ ခ်စ္သူရွိသူမ်ားသည္ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးမႈနည္းျခင္း ၊ တက္ၾကြစြာသြားလာေနထိုင္တက္ျခင္း ၊ ခိုင္ျမဲေသာ လူမႈအေဆာက္အအံုရွိျခင္း စသည္တို႕ေၾကာင္႕ ႏွလံုးက်န္းမာေရးေကာင္းမြန္ႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု တခ်ိဳ႕သုေတသနပညာရွင္မ်ားက လက္ခံထားၾကပါသည္။
ယခု သုေတသနေတြ႕ရွိခ်က္အရ ဆိုလွ်င္ ႏွလံုးေရာဂါကင္းစင္ဖို႕ ခ်စ္တက္ၾကပါစို႕ဟု ဆိုရမည္ျဖစ္ေပေတာ႕သည္။ Read the rest of this entry »
4 Comments
December 4, 2009 at 8:17 am (ကဗ်ာ, ခံစားခ်က္)
ေက်းဇူးျပဳျပီး . . .ေနာက္ေၾကာင္းကိုျပန္မေတြးပါနဲ႕။ နင္႕ကိုနာက်င္ေစဖူးတဲ႕ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းေတြမပါေစခ်င္ဘူး။
ေက်းဇူးျပဳျပီး . . .ၾကယ္ေတြၾကည္႕ဖို႕ မေမ႕ပါနဲ႕။ က်ယ္ျပန္႕တဲ႕ေကာင္းကင္ေပၚက ၾကယ္ေလးေတြက ငါ႕ကိုယ္စား အေဖာ္လုပ္ေပးလိမ္႕မယ္။
ေက်းဇူးျပဳျပီး . . .ငါ႕ဆုေတာင္းေတြကို မသိခ်င္ပါနဲ႕။ နင္မရွိေတာ႕တဲ႕ ေနာက္ပိုင္း ငါ႕မွာေတာင္းစရာဆုလည္းမရွိေတာ႕လို႕ပါ။
ေက်းဇူးျပဳျပီး . . .ႏွင္းဆီေတြအေၾကာင္း အိပ္မက္လာမေပးပါနဲ႕။ အ၀ါေရာင္သတို႕သမီးအေၾကာင္း ေမ႕လိုက္တဲ႕အခါ နင္႕ဘ၀ သာယာသြားမွာပါ။
ေက်းဇူးျပဳျပီး . . . ငါ႕အနားမွာ ျပန္၀င္စားဖို႕ မၾကိဳးစားပါနဲ႕။ ငါတို႕ရဲ႕ ေတာ္စပ္မႈဟာ ဘယ္လိုမွ အမည္တပ္လို႕ရမွာမဟုတ္လို႕ပါ။
မ်က္လံုးကိုမွိတ္ ၊ နားကိုပိတ္ျပီး ၊ အတိတ္ေတြကို ေမ႕လိုက္ပါ။
အရာအားလံုးအတြက္ ေက်းဇူးျပဳျပီး . . .။
Read the rest of this entry »
2 Comments
November 14, 2009 at 9:14 am (ကဗ်ာ)
မျပံဳးလဲခတ္ . . ျပံဳးလဲအခတ္မို႕. .
ျပန္ျပံဳးျပဖို႕ စဥ္းစား
ငါအေတြးမ်ားခဲ႕ရတာ
တစ္သက္လံုးအတြက္ေတာင္ အရႈံးေပးျပီးသားမို႕
ေနာက္ဆံုးအျပံဳး
နွေျမာတသကင္းစြာ ေပးလိုက္ခ်င္တယ္. . .။
6 Comments
November 8, 2009 at 10:22 am (ေဆာင္းပါး)
ျမင္တဲ႕အတိုင္း ေတြ႕သိတဲ႕အတိုင္း ေျပာလိုက္မိလို႕ အက်ိဳးမဲ႕ျဖစ္ရတဲ႕ သာဓကေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ႕ ဇာတကထဲမွာပါတဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကေလး တစ္ခုကို ေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္။
ေရွးအခါက ပု႑ားဇနီးေမာင္ႏွံရဲ႕ အိမ္မွာ ညီအစ္ကိုေတာ္တဲ႕ ၾကက္တူေရြးကေလး ႏွစ္ေကာင္ကို ေမြးထားတယ္။ ၾကက္တူေရြးႏွစ္ေကာင္ဟာ အင္မတန္မွ လိမၼာတယ္။ ေျပာတက္ ဆိုတက္ သိတက္တဲ႕ ၾကက္တူေရြးကေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ၾကက္တူေရြးကေလးေတြဟာ ပု႑ားကို “ ဖခင္ ” ပုေ႑းမကို “ မိခင္ ” လို႕ေခၚၾကတယ္။ ပု႑ား နဲ႕ ပုေ႑းမတို႕ကလဲ သူတို႕ညီအစ္ကို ႏွစ္ဦးကို သားၾကီး သားငယ္ လို႕ေခၚၾကတယ္။
တစ္ေန႕ေတာ႕ ပု႑ားမွာ ကုန္သြယ္ဖို႕ ကုန္ေရာင္းသြားဖို႕ အလုပ္ေပၚလာတယ္။ မလႊဲေရွာင္သာလို႕သာ အခုလို သြားရမွာပါ။ တကယ္ေတာ႕ မသြားခ်င္လွဘူး။ ဘာေၾကာင္႕လဲဆိုေတာ႕ အိမ္မွာက်န္ရစ္ခဲ႕မယ္႕ ပုေ႑းမကို တျခားေယာကၤ်ားေတြနဲ႕ ျဖစ္ပ်က္မွာကို ေတြးျပီး ပု႑ားက စိတ္မခ်ဘူး။ ဒါေၾကာင္႕ ပု႑ားက ၾကက္တူေရြးေလး ႏွစ္ေကာင္ကို အနားေခၚျပီး တိုးတိုးတိတ္တိတ္ မွာတယ္။ “ ငါ ရပ္ေ၀းကိုသြားျပီး အလုပ္လုပ္စရာရွိတယ္။ ငါမရွိတုန္းမွာ ငါ႕ရဲ႕မယားကို မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ ေစာင္႕ၾကည္႕ပါ။ ဘယ္ေယာကၤ်ားေတြလာတယ္ ၊ မလာဘူးဆိုတာ သိေအာင္လုပ္ပါ ” ဒီလိုမွာၾကားျပီး ပု႑ားက ကုန္သြယ္ထြက္သြားတယ္။
ပု႑ားထြက္သြားတယ္ဆိုရင္ပဲ က်န္ရစ္ခဲ႕တဲ႕ ပုေ႑းမဟာ ေဖာက္ျပန္ေတာ႕တာပါပဲ။ ေန႕ေရာ ညပါ အိမ္ကို ေယာကၤ်ားေတြလာၾကတယ္။ ဒါကို ၾကက္တူေရြးေလး ညီအစ္ကိုက ျမင္ၾကေတြ႕ၾကတယ္။ ဒီအခါမွာ ညီျဖစ္တဲ႕ ၾကက္တူေရြးေလးက အစ္ကိုျဖစ္တဲ႕ ၾကက္တူေရြးကို “ အစ္ကို ဖခင္ပု႑ားက ေစာင္႕ၾကည္႕ဖို႕ မွာသြားတယ္။ အခု မိခင္ပုေ႑းမဟာ ေယာကၤ်ားေတြနဲ႕ ယုတ္မာေဖာက္ျပန္တဲ႕ အက်င္႕ကို က်င္႕ေနျပီ။ ဒီလို မျပဳက်င္႕ဖို႕ က်ြန္ေတာ္ေျပာမယ္ ” လို႕ဆိုေတာ႕ အစ္ကိုျဖစ္တဲ႕သူက ညီေလး . . .မေျပာနဲ႕လို႕ တားတယ္။ တားေပမဲ႕ ညီက နားမေထာင္ဘူး ၊ တားဆီးမရဘူးျဖစ္ေနတယ္။
ညီျဖစ္တဲ႕ ၾကက္တူေရြးငယ္ဟာ အစ္ကိုျဖစ္သူရဲ႕ စကားကို နားမေထာင္ဘဲ ပုေ႑းေမဆီသြားျပီး မိခင္ဟာ ဖခင္မရွိခ်ိန္မွာ ဘာေၾကာင္႕ ဒီလိုုယုတ္မာေဖာက္ျပန္တဲ႕ အက်င္႕ကိုက်င္႕ရသလဲ ၊ ဒီလိုျပဳက်င္႕တာဟာ မေကာင္းဘူး ၊ မျပဳက်င္႕နဲ႕ စသည္ျဖင္႕ ေျပာေတာ႕တာပဲ။
ဒီအခါမွာ ပုေ႑းမက ၾကက္တူေရြးကေလးကို “ အို ဟုတ္ေပသားပဲ။ ငါေက်ြးေမြးထားတဲ႕ ငါ႕ကသားက ငါ႕ကို ဆံုးမပါေပတယ္။ ငါ ဒီေန႕ကစျပီး မျပဳက်င္႕ေတာ႕ပါဘူး၊ လာပါဦး ၊ အေမ႕အနားကို လာပါဦး “ လို႕ခ်ိဳခ်ိဳသာသာနဲ႕ ဟန္လုပ္ျပီး အနားကိုေခၚတယ္။ ၾကက္တူေရြးကေလးကလဲ အေကာင္းေခၚတာထင္ျပီး ပုေ႑းမအနားကို သြားတယ္။ အနားလဲေရာက္ေရာ ပုေ႑းမအနားကို သြားတယ္။ အနားလဲေရာက္ေရာ ပုေ႑းမက ၾကက္တူေရြးကို ဖ်က္ကနဲဖမ္းယူျပီးေတာ႕ “ ငါ႕ကိုနင္က ဆံုးမေနေသးတယ္။ ကိုယ္႕ဟာကိုယ္ ေအးေအးမေနႏိုင္ဘူး ” ဒီလိုေျပာရင္းနဲ႕ ၾကက္တူေရြးရဲ႕ လည္ပင္းကို လိမ္ခ်ိဳးျပီး သတ္ပစ္လိုက္တယ္။ ဒီလိုသတ္ျပီး မီးခဲေတြရွိေနတဲ႕ ျပာပူထဲကို ထိုးထည္႕ထားလိုက္တယ္။
မၾကာခင္မွာ ပု႑ားဟာ ကုန္သြယ္ရာကေန ျပန္ေရာက္လာတယ္။ အိမ္ေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ပု႑ားဟာ တျခားအေၾကာင္းကို မေမးႏိုင္ဘူး။ က်န္ခဲ႕တဲ႕ၾကက္တူေရြးကို ငါမရွိတနု္း သင္႕ရဲ႕မိခင္ဟာ ေယာကၤ်ားေတြနဲ႕ ယုတ္မာေဖာက္ျပန္တဲ႕ အက်င္႕ကို က်င္႕သလား ၊ မက်င္႕ပဲေရွာင္သလား လို႕ သူ႕မယားအေၾကာင္းေမးတယ္။ ဒီအခါမွာ ၾကက္တူေရြးကေလးက “ဖခင္ ပညာရွိတို႕မည္သည္ ဟုတ္မွန္တဲ႕စကားပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း နားမခ်မ္းသာတဲ႕ စကားမ်ိဳး (အကုသိုလ္သာ ျဖစ္ေစတဲ႕ စကားမ်ိဳး) ျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ မေျပာဆိုၾကပါဘူး။ ဟုတ္မွန္တဲ႕ အတိုင္းေျပာမိတဲ႕ က်ြန္ေတာ႕ညီငယ္ဟာ မီးနဲ႕ေရာတဲ႕ ျပာပူထဲမွာ ေသရသလို ေျပာမိတဲ႕သူဟာ ေသရမွာပဲ” လို႕ ျပန္ေျပာတယ္။ ဒီလိုေျပာျပီး ၾကက္တူေရြးကေလးဟာ ပု႑ားနဲ႕ ပုေ႑းမအိမ္ကေနျပီး အျပီးတိုင္ပဲ ထြက္ခြါသြားပါတယ္။
ဒီအျဖစ္အပ်က္ကေလးဟာ ျမင္ရင္ျမင္တဲ႕အတိုင္း ၊ ဟုတ္ရင္ဟုတ္တဲ႕အတိုင္း ေျပာျခင္းဟာ အခါခပ္သိမ္း အက်ိဳးရွိတယ္လို႕ မဆိုႏိုင္တဲ႕ သာဓကပါပဲ။ ျမင္ရင္ျမင္တဲ႕အတိုင္း ေျပာလိုက္ရင္ ကိုယ္ကိုတိုင္ေရာ တစ္ဖတ္သူပါ အက်ိုးမဲ႕ေတြျဖစ္ေစမယ္။ အကုသိုလ္ေတြပဲ ပြားေစမယ္ဆိုရင္ မေျပာပဲ ေနရတာမ်ိဴး ရွိတာပါပဲ။
1 Comment
November 8, 2009 at 10:20 am (စပ္မိစပ္ရာ)
က်ြန္မဘ၀မွာ မွတ္မွတ္ရရ သူမ ေပါင္းမ်ားစြာရွိခဲ႕ဖူးတယ္။
ေလာေလာဆယ္ စိတ္ထဲမွာရွိေနတဲ႕ သူမ တစ္ေယာက္ကို ခ်ေရးခ်င္လို႕။
သူမဟာ က်ြန္မသင္တဲ႕အတန္းမွာ သင္တန္းသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖူးတယ္။ က်ြန္မဟာ သူမအတြက္ စိတ္ၾကီးတဲ႕ ဆရာမတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖူးသတဲ႕။
သူမဟာ က်ြန္မနဲ႕ တစ္ဌာနတည္း တူတူလုပ္ဖူးတယ္။က်ြန္မဟာ သူမအတြက္ ရွပ္ျပာခပ္ေနတဲ႕ စီနီယာတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖူးမလားပဲ။
သူမဟာ က်ြန္မအတြက္ ရင္ဖြင္႕ေဖာ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖူးတယ္။ က်ြန္မဟာ သူမရဲ႕ နားပူစရာေကာင္းတဲ႕ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ႕ဖူးတယ္။
တစ္ခါတစ္ရံေတာ႕ သူမဟာ က်ြန္မအတြက္ အမၾကီးတစ္ေယာက္လို မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္တက္ျပီး ၊ တစ္ခါတစ္ရံက်ျပန္ေတာ႕ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို ငိုသံပါေလးနဲ႕ ညည္းျပတက္ျပန္တယ္။
သူမဟာ က်ြန္မအတြက္ ေရးေဖာ္ေရးဖတ္တစ္ေယာက္လဲျဖစ္ဖူးရဲ႕။ သူမတိုက္တြန္းလို႕ ဆက္ေရးျဖစ္တဲ႕ က်ြန္မရဲ႕ ဘေလာ႕ေလး ျပန္အသက္၀င္ခဲ႕တယ္။
(မမိုးထက္အိမ္ အတြက္ ေမြးေန႕အၾကိဳ အမွတ္တရ)
2 Comments
