ေက်ာက္သင္ပုန္းေလး. . .

မျပံဳးလဲခတ္ . . ျပံဳးလဲအခတ္မို႕. .
ျပန္ျပံဳးျပဖို႕ စဥ္းစား
ငါအေတြးမ်ားခဲ႕ရတာ
တစ္သက္လံုးအတြက္ေတာင္ အရႈံးေပးျပီးသားမို႕
ေနာက္ဆံုးအျပံဳး
နွေျမာတသကင္းစြာ ေပးလိုက္ခ်င္တယ္. . .။

က်ြန္မဘ၀မွာ မွတ္မွတ္ရရ သူမ ေပါင္းမ်ားစြာရွိခဲ႕ဖူးတယ္။

ေလာေလာဆယ္ စိတ္ထဲမွာရွိေနတဲ႕ သူမ တစ္ေယာက္ကို ခ်ေရးခ်င္လို႕။

သူမဟာ က်ြန္မသင္တဲ႕အတန္းမွာ သင္တန္းသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖူးတယ္။ က်ြန္မဟာ သူမအတြက္ စိတ္ၾကီးတဲ႕ ဆရာမတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖူးသတဲ႕။

သူမဟာ က်ြန္မနဲ႕  တစ္ဌာနတည္း တူတူလုပ္ဖူးတယ္။က်ြန္မဟာ သူမအတြက္ ရွပ္ျပာခပ္ေနတဲ႕ စီနီယာတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖူးမလားပဲ။

သူမဟာ က်ြန္မအတြက္ ရင္ဖြင္႕ေဖာ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖူးတယ္။ က်ြန္မဟာ သူမရဲ႕ နားပူစရာေကာင္းတဲ႕ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ႕ဖူးတယ္။

တစ္ခါတစ္ရံေတာ႕ သူမဟာ က်ြန္မအတြက္ အမၾကီးတစ္ေယာက္လို မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္တက္ျပီး ၊ တစ္ခါတစ္ရံက်ျပန္ေတာ႕ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို ငိုသံပါေလးနဲ႕ ညည္းျပတက္ျပန္တယ္။

သူမဟာ က်ြန္မအတြက္ ေရးေဖာ္ေရးဖတ္တစ္ေယာက္လဲျဖစ္ဖူးရဲ႕။ သူမတိုက္တြန္းလို႕ ဆက္ေရးျဖစ္တဲ႕ က်ြန္မရဲ႕ ဘေလာ႕ေလး ျပန္အသက္၀င္ခဲ႕တယ္။

(မမိုးထက္အိမ္ အတြက္ ေမြးေန႕အၾကိဳ အမွတ္တရ)

၀န္ခံခ်င္ပါတယ္. . .အဲဒီအမွားအတြက္။

ငါမွားခဲ႕ပါတယ္. . . ၀န္ခံတယ္။

ဒါေပမဲ႕ အစကတည္းက မွားခဲ႕တာလား . . . အလယ္မွာ မွားသြားတာလား . . . အခုလို အဆံုးသတ္လိုက္မွ မွားေနတာလား။ အဲဒါေတာ႕ ငါတကယ္မသိတာပါ။ ဒါဆို ငါကပဲ တစ္ဖတ္သတ္ မွားေနခဲ႕တာလား။ မဟုတ္ေသးဘူး။ ငါတစ္ေယာက္တည္းမွားေနခဲ႕တာမဟုတ္ဘူးေပါ႕။ ဒါဆို အဲဒါမွန္ေနသလား။

ငါ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္က မွားေနတယ္ဆိုရင္ ၊ နင္႕ကေရာ အမွန္တရားဘက္က ရပ္တည္ရဲခဲ႕သလား။ ငါက အမွားေတြခ်ည္း ဆက္တိုက္လုပ္ခဲ႕တယ္ဆိုရင္ ၊ နင္ကေရာ အမွန္ေတြကို ျမင္ဖူးခဲ႕ရဲ႕လား။ ဘာပဲေျပာေျပာ အနည္းဆံုးေတာ႕ ငါ႕မွာ အမွားကို ၀န္ခံရဲတဲ႕ သတၱိရွိေနေသးတယ္။

အမတစ္ေယာက္ေျပာဖူးတဲ႕ စကားေလးပါ . . . ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည္႕ဖို႕ဆိုတာ တကယ္မလြယ္ပါဘူးတဲ႕ . . သူခ်င္းစာၾကည္႕ဖုိ႕ပဲ အရင္ၾကိဳးစားၾကည္႕ပါအံုးတဲ႕. . .။ ေတြးၾကည္႕ေတာ႕လဲ ဟုတ္တာပဲေနာ္ ။ ဥပမာ – လူတစ္ေယာက္နာက်င္ခံစားေနရတယ္ဆိုပါဆို႕ ။ ဒါကို ကိုယ္က ေဘးကေန အားေပးေတာ႕မယ္ . . “ေအးဟာ နင္ဘယ္လိုခံစားရမယ္ဆိုတာ နင္႕ကို ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္ . . ” ေျပာလိုက္ေတာ႕ လြယ္လြယ္ေလးေနာ္ . . ဒါေပမဲ႕ တကယ္တမ္း ကိုယ္က ဒီခံစားခ်က္ကို ခံစားဖူးခဲ႕တယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ သူခံစားေနရတဲ႕အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ခံစားေနရတဲ႕ အခ်ိန္မဟုတ္ရင္ ကိုယ္ခ်င္းစာျခင္းက ရာခိုင္ႏႈန္းျပည္႕ျဖစ္ပါ႕မလားေနာ္။ စဥ္းစားမိတာေလးပါ။

တစ္ခ်ိန္တုန္းက ကိုယ္ေလးစား အားက် အတုယူရတဲ႕ အမတစ္ေယာက္ရဲ႕ အျပံဳးကို သိပ္ျပီး ဘ၀င္မက်ခဲ႕တဲ႕ အခ်ိန္ေတြ ရွိခဲ႕ဖူးတယ္။ အခုေတာ႕ ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ ျပံဳးမိေနတဲ႕ အခ်ိန္မွာ သူ႕ကို သိပ္ျပီး သတိရတယ္။ ေျပးျပီးေတာ႕လဲ ေျပာျပလိုက္ခ်င္တယ္ ။ အခုေတာ႕ ကိုယ္ခ်င္းစာတက္ေနပါျပီလို႕ေပါ႕။

ေမြးေန႕မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ကိုညီ။

နင္အိပ္ပုပ္ၾကီးေနတာနဲ႕ . . . ငါ႕ေမြးေန႕ဆုေတာင္းေလးကို ေစာေစာမွ ျမင္ရပါ႕မလား။

ဒီေန႕ေတာ႕ အရပ္တကာလွည္႕ျပီး အရပ္ထမင္း အရပ္ဟင္းေတြ ယူစားမေနနဲ႕အံုးေနာ္။ ဘယ္လိုမွ အခ်ိဳးမေျပ ေဒါင္႕မက်ိဳးတဲ႕ . . .အလြန္အင္မတန္မွလဲ အေအာ္အေဟာက္သန္တဲ႕ . . . အျငင္းအခံုဆို ဘယ္ေတာ႕မွ အေလွ်ာ႕မေပးတဲ႕ . . .ငါငိုရင္ေခ်ာ႕ငါျပံဳးရင္ လိုက္ေပ်ာ္တက္တဲ႕. . .ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ေတြလို အားမနာတမ္း နားလည္ေပးတက္တဲ႕ . . .တင္တင္စီးစီး ေတာသား လို႕ေခၚတာကို စိတ္မဆိုးတဲ႕ . . . နင္႕အတြက္. . . ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုင္ ခုလိုပဲ စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား ဆက္လက္ရယူႏိုင္ပါေစ။ နင္လိုခ်င္တဲ႕ ဆုေတာင္းမ်ားလည္းေျပ႕ပါေစ။

ကမၻာဦးလူဟာ မ်က္ႏွာႏွစ္ခု ၊ လက္ေလးခု ၊ ေျခေလးေခ်ာင္းရွိသတဲ႕။

အဲသည္ လူရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္က မတ္မတ္ရွိတယ္။ လံုးတယ္။ မ်က္ႏွာေတြက အခ်င္းခ်င္း ဆိုင္ေနတယ္။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ရွိတယ္ေပါ႕။

လမ္းေလွ်ာက္တဲ႕အခါ လူဟာ မတ္မတ္ေလွ်ာက္ေပမဲ႕ ေျပးတဲ႕အခါ လက္ေလးခုကို ေထာက္ျပီး သစ္တံုးလိမ္႕သလို ေျပးတယ္။

အဲသည္ လူဟာခြန္အားၾကီးသေလာက္ အလိုရမၼက္လည္းၾကီးတယ္။ နတ္ေတြေနရာတက္ျပီး ထိုးစစ္ဆင္ဖို႕လည္း ၾကိဳးစားတယ္။

အဲဒီလိုဆိုေတာ႕ . . .
နတ္ေတြရဲ႕ အၾကီးအမႈးျဖစ္တဲ႕ ဇု (Zues) နတ္မင္းၾကီးနဲ႕ တျခားနတ္ေဒ၀ါေတြက လူကို ထိတ္လန္႕ၾကတယ္။ ေၾကာက္ၾကတယ္။

ဒါနဲ႕ နတ္သဘင္အစည္းအေ၀းၾကီး ေခၚျပီး လူ ကိစၥကို ေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပၾကတယ္။ အဲသည္ အစည္းအေ၀းမွာ နတ္အမ်ားအျပားက ဘယ္လိုအၾကံျပဳသလဲဆိုေတာ႕ လူ သတၱ၀ါ ေတြကို နတ္လက္နက္နဲ႕ ပစ္သတ္ျဖိဳခြင္းမယ္လို႕ အၾကံျပဳၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ႕ သတ္ပစ္လို႕ မျဖစ္ဘူး။ လူေတြကို အကုန္သတ္ပစ္လိုက္ရင္ နတ္ေဒ၀ါ က်ဳပ္တို႕ကို ပူေဇာ္ပသမည္႕သူမ်ား မရွိၾကေတာ႕တဲ႕ အျဖစ္ကိုေရာက္သြားႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင္႕ အကုန္ပစ္သတ္ျဖိဳခြင္းလို႕ မျဖစ္ေသးဘူး။

ဇု (Zues) နတ္မင္းၾကီးနဲ႕ တကြ နတ္ေတြက အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၾကျပန္တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ဇု နတ္မင္းၾကီးက ဘာေျပာသလဲဆိုေတာ႕

နတ္အေပါင္းတို႕ ငါတို႕သည္ လူသတၱ၀ါေတြကို သတ္စရာမလို။ လူကို အားနည္းေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္လွ်င္ ငါ တို႕ကို အေႏွာက္အယွက္ ေပးႏိုင္ၾကမည္မဟုတ္။ လူကို အားနည္းသြားေအာင္ မည္သို႕ျပဳလုပ္ရမည္နည္းဆိုလွ်င္

ေျခေလးေ်ာင္း ၊ မ်က္ႏွာႏွစ္ခု ၊ လက္ေလးေခ်ာင္း ရွိေနေသာ လူ၏ခႏၶာကိုယ္ကို ထက္ျခမ္း ခြဲလိုက္ရန္သာျဖစ္သည္။

ထိုသို႕ ျပဳလုပ္လွ်င္ လူသတၱ၀ါေတြလည္း မပ်က္မစီး ၊ ငါတို႕လည္း ေအးခ်မ္းမည္။ ထိုမွ်မကေသး လူဦးေရလည္း တိုးလာႏိုင္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႕ ငါတိုသည္ ယခင္ကထက္ပင္ပိုပီး အပူေဇာ္ အပသကို ခံၾကရမည္။

လူဟာ သူ႕ဘ၀ သူ႕ခႏၶာကိုယ္က အခြဲခံလိုက္ရတဲ႕ အျခမ္းကို သိပ္ေတြ႕ခ်င္တယ္။ ေတြ႕ဖို႕ သိပ္ေတာင္႕တတယ္။ ဒါေၾကာင္႕ သူ႕ကိုယ္က အခြဲခံလိုက္ရတဲ႕ အျခမ္းကို အျမဲလိုက္လံရွာေဖြေနတယ္။ ဟုတ္မွာေပါ႕။အခြဲခံလိုက္ရတဲ႕ အျခမ္းကလည္း သူ႕ဆီက အခြဲခံရတဲ႕ အျခမ္းကို ျပန္ျပီး ေတြ႕ခ်င္ ၊ ဆံုခ်င္ ျမင္ခ်င္မွာေပါ႕။ သည္ေတာ႕ အျမဲရွာေနမွာပါပဲ။

ရွာလို႕ေတြ႕တဲ႕အခါ တစ္ျခမ္းက တစ္ျခမ္းကို မခြဲႏိုင္ မခြါရက္ ေပြ႕ဖတ္ထားၾကတယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ ေပြ႕ဖတ္ျခင္းလို႕ ဆိုရမလားပဲ။

က်ြန္မလည္း က်ြန္မ အျခမ္းကို လိုက္ရွာခဲ႕တာေပါ႕။ ဒါေပမဲ႕ . . . ၀မ္းနည္းဖို႕ေကာင္းတာက အျခမ္းမွားကိုပဲ ေတြ႕ခဲ႕ရတယ္။ ကိုယ္႕အျခမ္းလို႕ပဲ ထင္မိလိုက္ ယံုစားမိလိုက္တယ္။ မဟုတ္မွန္း သိလုိက္တာနဲ႕ စိတ္ညစ္ခဲ႕ရတယ္။

ဇု နက္မင္းၾကီး ၾကားႏိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာ႕ ေအာ္ေျပာလိုက္ခ်င္တယ္။ နက္မင္းၾကီးရယ္ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာလိုက္တုန္းက တကယ္ဆို သူ႕ကိုယ္မွာ သိသာတဲ႕ အမွတ္အသားေလး တစ္ခုခုေတာ႕ ေရးမွတ္ေပးလိုက္ပါလားလို႕ ၊ လက္မွတ္ေလး တစ္ခ်က္ေတာ႕ ထိုးေပးပါလားလို႕ ၊ အခုေတာ႕ ရက္စက္လြန္းတယ္ ။

ေမြးေန႕မွာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ဦးႏိုင္။

ေမြးေန႕မွာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစသာ ေျပာေနရတာ ေမြးေန႕ရွင္က တကယ္႕ေမြးေန႕မွာ ဘယ္ေပ်ာက္ေနမွန္းေတာင္ မသိဘူး။

ဦးႏိုင္ေရ . . . ယု ကေတာ႕ မေမသူလို တဖြဲ႕တႏြဲ႕မေရးတက္ပါဘူး။ သူေရးထားတာေလးကို အားက်ေပမဲ႕ . . . ပါရမီက နည္းခဲ႕ေလေတာ႕ . . . ကေလာင္စြမး္မထက္ဘူး။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႕ေလ. . .မႏ ၱေလးလာရင္ ယုက တာ၀န္မေက်ခဲ႕ေပမဲ႕ . . ရန္ကုန္ေရာက္တိုင္း ဘယ္ေလာက္ခရီးပန္းပန္း (ယု ရန္ကုန္လာတိုင္း ဦးႏိုင္က တစ္ေနရာရာကျပန္လာတာခ်ည္းပဲ) သြားခ်င္တဲ႕ေနရာေတြလိုက္ပို႕ေပးခဲ႕တဲ႕ ဦးႏိုင္ ၊ ဒီကိုေရာက္ျပန္ေတာ႕လည္း မသိတာ မတက္တာ နားမလည္တာေတြ လမ္းညႊန္ေပးခဲ႕တဲ႕ ဦးႏိုင္ ၊ မနက္တစ္ခါ ညတစ္ခါ မအားလပ္တဲ႕အလုပ္ေတြၾကားက ဖုန္းဆက္ျပီး ပူေပးခဲ႕တဲ႕ ဦးႏိုင္ ၊ နတ္သမီးေလးနဲ႕ခ်က္ေနေပမဲ႕ . . . ယု ၀င္ေႏွာက္ယွက္ရင္လဲ စိတ္မဆိုးတဲ႕ ဦးႏိုင္ . . . ယု က အဆင္ေျပေအာင္ စီစဥ္ေပးေပမဲ႕ . . . ေျခနဲ႕ဖ်က္တဲ႕ ဦးႏိုင္ . . . ဒီႏွစ္ေမြးေန႕မွစ . . . အသက္ရွည္စြာ အနာကင္းစြာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အေႏွာက္အယွက္ကင္းစြာ ေအးခ်မ္းစြာ လံုျခံဳစြာ ေႏြးေထြးစြာ အစစအရာရာ စိတ္တိုင္းက်စြာ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစသတည္း။

ေလရိုင္းတိုက္လို႕ ေျမမွာျပန္႕က်ဲေနတဲ႕
ပန္းပြင္႕အေၾကြေတြလိုပဲ
နာက်င္မႈေတြေၾကာင္႕ ျဖစ္ေပၚလာတဲ႕ ငါ႕စကားလံုးေတြက
ဟိုတစ္ပြင္႕ ဒီတစ္ပြင္႕နဲ႕ေပါ႕

ကမ္းတစ္ဖတ္က လက္ယပ္မေခၚနဲ႕
ေရတိမ္မွာနစ္ဖို႕ သတၱိမရွိဘူး
ငါစီးတဲ႕ေလွကလည္း နင္႕ကမ္းမွာ
ရပ္နားခြင္႕မရွိဘူး

ငါမရွိတဲ႕အရပ္ကို မ်က္ႏွာမူလိုက္ပါ
ဒဏ္ရာေတြျပည္႕ေနတဲ႕ ငါက
နင္႕ဘ၀အတြက္ေတာ႕  ကဗ်ာခါးခါးတစ္ပုဒ္ပါ . . . သူငယ္ခ်င္း။

(2007 – December ေလာက္က ပလန္းနက္မွာတင္ဖူးတဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ ။)