ကြ်န္မက သူ႕အေပၚသိပ္ေကာင္းတာပဲလို႕ သူခဏခဏေျပာတက္တယ္။
ဘယ္သူ႕ကိုမွမေပးဖူးတဲ႕ နားလည္မႈ ၊ ခြင္႕လႊတ္မႈ ၊ စာနာေထာက္ထားမႈ ဒါေတြကို ကြ်န္မ ဘာေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္မွမရွိပဲ ေပးတာဆိုရင္ ဘယ္သူယံုႏိုင္မလဲ။
ဘယ္သူမွ ယံုႏိုင္မယ္မထင္ဘူး။ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မလဲ မယံုဘူး။ ဒါေပမဲ႕ ကြ်န္မရဲ႕ လိုခ်င္တပ္မက္မႈေတြကို အေရာင္ေတာက္ေနတဲ႕ ကြ်န္မမ်က္လံုးေတြေနာက္မွာ ဖံုးထားႏိုင္တယ္။
သူေျပာေနက်စကားနဲ႕ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္မက ေတာ္ရုံဟန္ေဆာင္ေကာင္းသူမွမဟုတ္တာ။ ကြ်န္မရဲ႕ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ေတြကို သူသိသြားရင္ မေပးႏိုင္လို႕ ၀မ္းနည္းသြားမွာ အရမ္းစိုးရိမ္လို႕ပါ။

ကြ်န္မက သူ႕ရင္ကို ပူေအာင္ေအးေအာင္လုပ္ႏိုင္သူတဲ႕။
သူ မသိခ်င္လို႕ ျမင္ေအာင္မၾကည္႕ခဲ႕တာပါ ။ သူ႕ေၾကာင္႕ပူရတဲ႕ အပူရုပ္နဲ႕ ဟန္လုပ္ျပီး ျပံဳးျပေနတဲ႕ အခ်ိန္ေတြရွိခဲ႕တယ္ဆိုတာ။
သိပ္ေျပာခ်င္တဲ႕ စကားေလးငါးခြန္းေလာက္ဟာ သူ႕ေရွ႕ေရာက္ရင္ ဆြံ႕အေနသလိုမ်ိဳး ၊ ေတာ္ေတာ္ၾကိဳးစားယူမွ တစ္ခြန္းတစ္ေလေလာက္ အႏိုင္ႏိုင္ေျပာထြက္ခဲ႕ရတဲ႕ အၾကိမ္ေပါင္း မနည္းဘူးဆိုတာ။
သူ႕ကိုစိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ေနရင္ေတာင္ ခပ္ေလွာင္ေလွာင္ရယ္သံတစ္ခိ်ဳ႕အျဖစ္နဲ႕ပဲ ရင္ထဲက ေဖာက္ထြက္ရဲခဲ႕တယ္ဆိုတာ။
လူေတြရဲ႕ သံသယမ်က္လံုး ၊ အထင္ေသးတဲ႕အၾကည္႕ေတြေအာက္မွာ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ရပ္တည္ေပးဖို႕ၾကိဳးစားခဲ႕တယ္ဆိုတာ။
တာ၀န္ယူတက္ပါတယ္ဆိုေပမဲ႕ ေလးလံတဲ႕အရာေတြ သူ႕ပုခံုးေပၚထမ္းမထားေစခ်င္တာ။
ခြဲေနရတဲ႕အခ်ိန္ေတြမွာ ေမ႕မ်ားသြားမလား ၊ ေသြးေအးသြားမလားဆိုတဲ႕ အေတြးေတြနဲ႕ ရစ္ပတ္ပူေလာင္ေနသည္႕တိုင္ေအာင္ ၊ ဘာမွမျဖစ္သလို အားတင္းေနရတယ္ဆိုတာ။
သူသိေစခ်င္ပါတယ္။

သူျမတ္ႏိုးသလို ကြ်န္မလဲ ျမတ္ႏိုးတယ္။
သူတန္ဖုိးထားသလို ကြ်န္မလဲ တန္ဖိုးထားတယ္။
သူခ်စ္သြားမဲ႕ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ကြ်န္မလဲ သူ႕အခ်စ္မွာ ေပ်ာ္၀င္သြားခ်င္တယ္။
ကြ်န္မခ်စ္သူသိေစခ်င္ပါတယ္ ။
သူ အလင္းေရာင္ေအာက္ကျဖတ္ေလွ်ာက္လာသည္ျဖစ္ေစ ၊ ေနေစာင္းမွ ကတိုက္ကရိုက္ေရာက္လာသည္ျဖစ္ေစ ၊အေမွာင္ဖံုးမွ ေခါင္းခ်ဖို႕ေရာက္လာသည္ျဖစ္ေစ ကြ်န္မသူ႕ကိုေစာင္႕ေနတယ္ဆိုတာ။
သူသိေစခ်င္ပါတယ္ေလ။

၁၆း၂၇ နာရီ
၂၂.၀၁.၂၀၁၂ (တနဂၤေႏြ)

တို႕ အေဆာင္က လွည္းတန္းဘက္မွာ။
ဒါေပမဲ႕ ေယာကၤ်ားေလးေဆာင္အမ်ားအျပားရွိတဲ႕ဘက္ျခမ္းမွာေပါ႕။
ဒါေၾကာင္႕ နတ္သမီးေတြေနတဲ႕ကြ်န္းကေလးျဖစ္ေနတာ။
အေဆာင္ကလူေတြက အခ်စ္ ၊ အခ်စ္နဲ႕ ေခၚေနၾကေတာ႕ ပတ္၀န္းက်င္ အခန္းေတြကပါၾကားေနရတာေပါ႕ေလ။
ေနာက္ေတာ႕ သူတို႕ကပါ အခ်စ္ ၊ အခ်စ္နဲ႕ လိုက္ေခၚၾကေတာ႕တာပါပဲ။

အေဆာင္ကလူေတြ ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေအာ္တက္တာကလဲ အခ်စ္ေရ. . . အခ်စ္။
တစ္ခုခုရင္ဖြင္႕စရာရွိရင္လဲ အခ်စ္ေရ ကိုယ္႕အခန္းကိုခဏလာပါအံုး. . .။
အဲ. . . အခ်စ္တို႕စျပီဆိုရင္လဲ . . . ငယ္သံပါေအာင္ေအာ္ရတဲ႕အထိစေတာ႕တာ။

အခုေတာ႕ အခ်စ္ေရ . . အခ်စ္လို႕ အေခၚမခံရတာေတာင္ၾကာေပါ႕။
လြမ္းလိုက္တာ။
“အၾကင္နာတရားမရွိတဲ႕ မိန္းမ” ဆိုျပီး ဖုန္းဆက္မဲ႕အသံေလးေတြကိုလဲ ေမွ်ာ္လင္႕ေနမိတယ္။

ဘီလီမိုင္းယားစ္ရဲ႕ နာမည္ၾကီး သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။
ခ်စ္သူနဲ႕ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ အေ၀းတစ္ေနရာကို ေရာက္ေနရတဲ႕ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ဘာေတြရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႕ရတက္တယ္ဆိုတာ ဖြင္႕ျပလိုက္တဲ႕ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါ။
ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳး ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကိုယ္႕ဖက္က ဖက္တြယ္ဆုပ္ကိုင္စရာဆိုလို႕ ခ်စ္သူအေပၚ ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈတစ္ခုသာ ရွိတာပါ။
မိုင္ေပါင္းေထာင္နဲ႕ခ်ီျပီး ေ၀းေနၾကတာဆိုေတာ႕ ကိုယ္႕ဆီမွာ ေန႕လည္ခင္းဟာ ခ်စ္သူဆီမွာ ညဥ္႕နက္သန္းေခါင္ျဖစ္ေနတုန္းပဲေပါ႕။ ခ်စ္သူကို လြမ္းလြန္းလို႕ ၊ ခ်စ္သူကလဲ လြမ္းေနမွာသိလို႕ ၊ ခ်စ္သူ႕စကားသံေလးၾကားခ်င္လြန္းလို႕ ဖုန္းဆက္လိုက္ကာမွ ဖုန္းထဲမွာ ရယ္သံတစ္ခု ၾကားလိုက္ရသတဲ႕။
၀မ္းနည္းမႈ ၊ နာက်င္မႈ ၊ အခံရခက္မႈနဲ႕အတူ အံ႕ၾသတုန္လႈပ္မႈေတြ ဘယ္ေလာက္ထိ ဖိစီးႏွိပ္စက္ခံလိုက္ေလမလဲေနာ္။
ညဆိုတဲ႕ ဖမ္းစားမႈတစ္ခုကေန မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသးခင္ (မနက္အလင္းေရာင္မလာခင္) အခ်ိန္အတြင္း မင္းရဲ႕တမ္းတစိတ္ေတြကို အာရုံလႊဲပစ္ဖို႕ (တျခားႏႈတ္ခမ္းတစ္ခုခုကို နမ္းမဲ႕အစား) မိုးကိုပဲနမ္းလိုက္ပါေတာ႕လား အခ်စ္ရယ္ လို႕ ေၾကကြဲစြာ ေတာင္းပန္ညည္းညဴ လိုက္ရတဲ႕ ခံစားခ်က္ကို ဘီလီမိုင္းယားစ္ ရဲ႕ အသံမွာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။
ဘုရားေရ. . .
ခ်စ္သူနဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ ကမၻာၾကီးရဲ႕ ဟိုဘက္ျခမ္း ဒီဘက္ျခမ္းမွာ ေရာက္ေနၾကရတဲ႕ အျဖစ္ဟာ မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ႕ ေတာ္ေတာ္ရက္စက္တဲ႕ ကံၾကမၼာရဲ႕ စီရင္ခ်က္တစ္ခုပါပဲလား။

Kiss the Rain

- – - – - x x x x x – - – - – - x x x x x – - – - – - x x x x x x- – - – - -

“နင္ ငါ႕ကို ေမ႕လိုက္ေတာ႕ . . . ငါ႕မွာဆက္ေျပာစရာ စကားမရွိေတာ႕ဘူး။”

“မဟုတ္ဘူးေလ သဲ. . . ကို္ရွင္းျပမယ္. . . အဲဒါ ကို မဟုတ္ဘူး ကို႕သူငယ္ခ်င္းပါ. . . သဲအထင္လြဲေနျပီ . .”

“မရွင္းနဲ႕ မရွင္းနဲ႕. . . ငါ႕မ်က္စိနဲ႕ တပ္အပ္ျမင္တာ. . သူမ်ားေျပာလို႕သိတာမဟုတ္ဘူး ငါထင္လို႕ကို ဒီအခ်ိန္ကို ေသခ်ာလာတာ”

ေနာက္ဆံုးမွာ လံုး၀ပိတ္ျငင္းေနေသာ က်ြန္မကို သူမႏိုင္ေတာ႕။က်ြန္မတို႕ ႏွစ္ေယာက္ ရန္ပြဲထဲသို႕ သူ႕သူငယ္ခ်င္းမ်ားပါ ပါလာေတာ႕သည္။

“ညီမေလး သူရွင္းျပတာကို ခဏနားေထာင္ေပးလိုက္ပါကြာ. . အကိုတို႕သိပါတယ္ အဲဒါ သူမဟုတ္ဘူး”

“အကိုဘာသိလို႕လဲ အဲဒီအခ်ိန္ အကိုသူ႕ေဘးမွာရွိလို႕လား . . ရွိေနလုိ႕ ဟုတ္ေနရင္လဲ အကိုတို႕အားလံုး ၀ိုင္းျငင္းၾကမွာပဲ. . ျပီးေတာ႕ နင္. . ငါ႕ကို တသက္လံုးလာမပတ္သတ္နဲ႕”

ရွင္းျပခြင္႕ပိတ္ျပီး . . မ်က္စိမွိတ္ျငင္းခဲ႕တဲ႕ ေနာက္ဆံုးရလဒ္က တရားခံဟာ သူမဟုတ္ပဲ တကယ္ပဲ သူ႕သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေနခဲ႕တာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာမွ သိခဲ႕ရတယ္။ ဒါေပမဲ႕ ဘာမွမတက္ႏိုင္ေတာ႕ပဲ အားလံုးလက္လြန္သြားခဲ႕ျပီေလ။

- – - – - x x x x x – - – - – x x x x x x – - – - – - x x x x x x – - – - – -

က်ြန္မေမြးေန႕ အေရာက္ျပန္ခဲ႕ပါမယ္ ဆိုတဲ႕ က်ြန္မရဲ႕ေမြးစားအကိုေတာ္ဟာ ၁၀ ရက္ေလာက္ အလိုကတည္းက ေပ်ာက္သြားလိုက္တာ ေမြးေန႕ျပီး ေနာက္တရက္က်မွ ျပန္ေပၚလာပါေတာ႕တယ္။

“သင္ဇာေရ ဖုန္းလာေနတယ္” ဖုန္းကို သြားမေျပာခ်င္ပါ။ ဒါေပမဲ႕ မကုိင္မခ်င္း ေခၚေနေတာ႕မွာ သိေနတယ္။ ဖုန္းကိုေကာက္ကိုင္လိုက္ေတာ႕ . . .

“ဟလို. . . ညီမေလး”

“အင္း . . ခဏ ခဏ ဘာမွမေျပာေသးနဲ႕အံုး. . . ညီမေလးအရင္ေျပာမယ္. . .အခုစာသင္ေနတယ္ . . ခဏေနလဲမေခၚနဲ႕ . . ေနာက္ျပီးေတာ႕လဲမေခၚနဲ႕ . . ဘယ္ေတာ႕မွလဲ မေခၚနဲ႕ . . ဒါပဲေနာ္။” ေျပာျပီးျပီးခ်င္း ဖုန္းခ်ျပီး စာသြားသင္လိုက္တယ္။

ခဏေနေတာ႕ အမက အနားကပ္ျပီး လာထုိင္တယ္။ “ဘာျဖစ္ၾကတာလဲ” ။ “ဘာမွျဖစ္ဘူး”။

“ညည္းတို႕ေမာင္ႏွမကလဲ သတ္ခ်ည္းေနၾကတာပဲ. . . တေယာက္တေယာက္လဲ အေလ်ွာ႕မေပးၾကဘူး”

အမွန္ေတာ႕ သူကလဲ သူ႕အိမ္မွာ အငယ္ဆံုး ဗိုလ္က်ေနက်။ က်ြန္မကလဲ သူနဲ႕ပတ္သတ္လာရင္ အငယ္မို႕ လံုး၀အေလွ်ာ႕ေပးေလ႕မရွိ။ သူကလဲ ဆက္မေခ်ာ႕ေတာ႕သလို . . က်ြန္မကလဲ လံုး၀ျပန္မဆက္သြယ္ေတာ႕။

ရက္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ၾကာျပီးမွ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြက တဆင္႕ျပန္ၾကားခဲ႕ရတာက . . .သူဟာ က်ြန္မေမြးေန႕မွာ တိတ္တဆိတ္ ျပန္ေရာက္လာျပီး က်ြန္မရုံးသြားေနက် လမ္းမွာ အရုပ္ၾကီးပိုက္ျပီး ေစာင္႕ေနခဲ႕ပါသတဲ႕။ ရပ္ကြက္ထဲမွာေတာ႕ က်ြန္မလာရင္ ျမင္သာေအာင္ ကားထဲမွာလဲ ထိုင္မေနပဲ ေနကာမ်က္မွန္ၾကီးတပ္ျပီး အရုပ္ၾကီးပိုက္ထားတဲ႕ သူ႕ပံုစံဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး ကသိကေအာက္ ျဖစ္ခဲ႕ပါသတဲ႕။

အခုလို ႏွစ္ေတြၾကာလာေတာ႕ ျပန္စဥ္းစားၾကည္႕လိုက္တဲ႕အခါ ငါ ေတာ္ေတာ္ဆိုးခဲ႕တာပဲလို႕ ဆင္ျခင္မိတယ္။ ေနာက္မ်ား ဒါမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္ က်ြန္မ ၾကိဳးစားပါ႕မယ္။ က်ြန္မေဘးက ခ်စ္ရတဲ႕ ခင္ရတဲ႕ သူေတြ ထပ္ျပီးမဆံုးရႈံးရေအာင္လို႕ေပါ႕။

ဒါေပမဲ႕ သူ ဒီစာကို ဖတ္ျဖစ္မယ္မထင္ပါဘူး။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ ေဖေဖက အင္တာနက္မသံုးတက္ဘူးေလ။ ညီမေလးက ျပန္ေျပာျပရင္ေတာ႕ တစ္မ်ိဳးေပါ႕ေလ။

က်ြန္မငယ္ငယ္ေလးကတည္းက လူေတြက ေမးတက္တယ္။ သင္ဇာ က အေဖနဲ႕အေမ ဘယ္သူ႕ကိုပိုခ်စ္လဲတဲ႕။ က်ြန္မအျမဲတမ္းျပန္ေျဖတက္တာ “အေဖ႕ကို ပိုခ်စ္တယ္” လို႕ေပါ႕။ (အေမ႕ရဲ႕အေမ) အဘြားကလဲ ဆက္ဆက္ထိမခံ နာတက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ အိမ္မွာ မတည္႕ဆံုးကလဲ က်ြန္မနဲ႕ေဖေဖပါ။ သားအဖႏွစ္ေယာက္ ေတြ႕လိုက္မွျဖင္႕ တေယာက္ကိုတေယာက္ နာက်င္ေအာင္ ၊ မခံသာေအာင္ ၊ အရြဲ႕တိုက္ ေျပာေနၾကတာခ်ည္းပါပဲ။

သူမေက်နပ္တဲ႕အခါတိုင္း (က်ြန္မအသက္ ၂၀ မေက်ာ္ခင္အထိ ) က်ြန္မကို အိမ္ကဆင္းသြားဖို႕ မၾကာခဏ ႏွင္ခ်တက္တယ္။ က်ြန္မကလဲ စကားကို ၁ခြန္းမွအေက်ာမခံဘူး။ ခ်က္ခ်င္း အထုပ္ျပင္ျပီး အဖြားဆီလစ္တက္ပါတယ္။ က်ြန္မ ဒိုင္ယာရီေတြ မၾကာခဏ ခိုးဖတ္တက္တဲ႕ ေဖေဖက ေသာ႕ခတ္ထားတဲ႕ စာအုပ္ကို သံမႈိနဲ႕ဖြင္႕တာက်ြမ္းက်င္ပါတယ္။ က်ြန္မ ပိုက္ဆံအိတ္ကို ေမႊတက္လြန္းတဲ႕ ေဖေဖဟာ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲက သူ႕ဓါတ္ပံုေတြ႕တိုင္း ၾကည္ႏူးသြားတက္ျပန္တယ္။

သူငယ္ခ်င္းေတြကို သူ႕ထက္ပိုျပီး ဦးစားေပးမွာ စိုးရိမ္တက္လြန္းတဲ႕ ေဖေဖဟာ က်ြန္မဆီ ဖုန္း၀င္လာတိုင္း ေအာ္ဆဲတက္ပါတယ္။ က်ြန္မကို သူ႕အနားက ခြဲသြားမွာ ေၾကာက္လို႕ ခ်စ္သူမရွိေစခ်င္တဲ႕ ေဖေဖက က်ြန္မအိမ္ေထာင္မက်ေတာ႕မွာကိုလဲ ေတြးပူတက္ပါေသးတယ္။ အေမ႕အမ်ိဳးေတြကို သိပ္မုန္းတဲ႕ ေဖေဖက တစ္ခါတစ္ရံမွာ နားမလည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ နားလည္မႈအျပည္႕နဲ႕ ကူညီေပးေနတက္ျပန္ေသးတယ္။

သမီးၾကီးကို အငယ္ေတြအတြက္ လမ္းျပၾကယ္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ႕ ေဖေဖေရ. . . သမီးကို လူၾကီးတစ္ေယာက္လို ျမင္ေပးပါ။

သမီး မေအာင္ျမင္ေသးတဲ႕အခိုက္မွာ ၾကိဳးစားေနတယ္လို႕ ယံုၾကည္ေပးပါ။

သမီး လဲက်လို႕ ငိုတဲ႕အခါ ေဖေဖပါ လိုက္ငိုဖို႕ မၾကိဳးစားပါနဲ႕။

သမီးဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ကလန္ကဆန္လုပ္ခဲ႕ပါေစ ေနာက္ဆံုးေတာ႕ ေဖေဖခင္းတဲ႕လမ္းကိုေလွ်ာက္ေနၾကဆိုတာ သတိရေပးပါ။

ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာေလးက . . . ေဖေဖ ျဖစ္ခ်င္တာ ဘာလဲဆိုတာ ေက်းဇူးျပဳျပီး သိေအာင္လုပ္ေပးပါ။

ရင္ႏွင္႕အမွ်ခ်စ္ေနတာ . . .သိေအာင္မေျပာလိုေတာ႕ပါဘူး

ေမွ်ာ္လင္႕ျခင္းေတြျပည္႕ေနတဲ႕

ငါ႕မ်က္၀န္းေတြကို နင္မျမင္ေစရဘူး

အစဥ္သျဖင္႕ အဆင္သင္႕ရွိေနတက္တာ

ေမ႕ထားလိုက္ခ်င္တယ္ ျပန္ဆံုခြင္႕မရွိတာကို . . .

အသက္ရႈသံေတြရပ္တန္႕တဲ႕အထိ

နင္ရွိမဲ႕အရပ္. . . ေမွ်ာ္ေငးရင္းနဲ႕ပဲ။

(ကိုယ္တိုင္ခံစား ၊ ကိုယ္တိုင္ေရး ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ။)

တခါတခါ
တစ္ေနရာကတစ္ေနရာ
အရမ္းေဝးကြာသြားတဲ႔အခါ
အဲဒီ၂ ေနရာအတြက္
အကြာအေဝးေတြမဲ႔သြားတက္ၾကတယ္ …။

တခါတခါ
ရင္ထဲကခံစားခ်က္ေတြအရမ္းေလးနက္လာတဲ႔အခါ
အဲဒီနက္ရွိဳင္းမွုေတြအတြက္
စကားလံုးေတြမဲ႔သြားတက္ၾကတယ္ …။

တခါတခါ
ပကတိမ်ားစြာအတြြက္
ပညတ္မွဳေတြကနည္းလြန္းလွတယ္ …။

တခါတခါ
မ်က္စိကိုစံုမွိတ္
တိတ္ဆိတ္တဲ႔ေနရာသြားၿပီး
ငါ “အား ….” ကနည္းေအာ္ခ်လိုက္မိတယ္ …။

တခါတခါ
ငါ႔ေအာ္သံမ်ားမင္းၾကား ခဲ႔ရင္
ဘယ္လိုမ်ားဘာသာျပန္ေလမလဲ ? …။

(ရုပ္ဆိုး)

“နင္သိမွာပါ”

“ဟင္႕အင္း . . .ငါမသိဘူး. . . နင္လဲမသိႏိုင္ပါဘူး”

သူမ မ်က္ႏွာေပၚမွာ အေျဖတစ္ခုကို အေျပးအလႊားလိုက္ရွာၾကည္႕မိတယ္။ သူ ထင္ထားတာထက္ သူမက ပိုဟန္ေဆာင္ေကာင္းေနခဲ႕တယ္။ ခ်က္ခ်င္းပဲ သူ႕မ်က္လံုးေတြက သူမရဲ႕ ညာဘက္လက္သီးဆုပ္ဆီကို အၾကည္႕ေရာက္သြားတယ္။ အလုိက္တသိပဲ သူမက လက္သီးဆုပ္ကိုေျဖျပလိုက္တယ္။ ေရတမာပင္ေပၚက ငွက္ေတြ ရုတ္တရက္ထပ်ံသြားၾကတယ္။ ဒါေပမဲ႕ သူမရဲ႕ညာဘက္လက္ထဲမွာေတာ႕ ဘာမွဆုပ္ကိုင္မထားခဲ႕ဘူး။

“သိေနလ်က္နဲ႕မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနတာ . . နင္မပင္ပန္းဘူးလား”

“ငါ. . .ငါ”

သူမဆီက အေျဖမရခင္မွာပဲ ရုတ္တရက္ သူ ေကာင္းကင္ကိုေမာ႕ၾကည္႕လိုက္တယ္။ သူမ လဲ ေယာင္ယမ္းျပီး သူ႕အၾကည္႕ေတြရွိရာကို လွမ္းၾကည္႕လိုက္မိတယ္။ ေနတစ္ဖတ္နဲ႕ေကာင္းကင္မွာ သူေမွ်ာ္လင္႕တဲ႕ၾကယ္ေတြမရွိႏိုင္ဘူးေလ။ ဒါေပမဲ႕ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ေတြ႕ဆံုခ်ိန္ဟာ ၾကယ္စံုေနသင္႕တယ္။ အခုလို ပတ္၀န္းက်င္ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး လင္းထိန္ေနခ်ိန္ဟာ အျပင္မွာ တကယ္မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒါဟာ အိပ္မက္တစ္ခုပဲျဖစ္လိမ္႕မယ္။ ဟုတ္တယ္. . .။ သူ သူမကိုမ်က္ႏွာမူျပီး ေလွ်ာက္လာမိတယ္။ သူမ သူ႕ကို အံ႕အားသင္႕စြာၾကည္႕ေနမိတယ္။ ေနာက္ေတာ႕ သူ သူမကို ေက်ာ္သြားတယ္။ သူမ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ ခိုးခ်လိုက္မိတယ္။ ေနာက္ေတာ႕ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာမူရာလမ္းေတြဆီကို ဆက္ေလွ်ာက္လာၾကတယ္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ျပန္ဆံုဖို႕ဆိုရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ႕ ျပန္ေကြ႕လာမွျဖစ္ႏိုင္လိမ္႕မယ္။

နန္းေတာ္ရဲ႕ မလွမ္းမကမ္းမွာ Public Arena ဆိုတဲ႕ အားကစားကြင္းတစ္ကြင္းကို ေဆာက္လုပ္ေနပါတယ္။ဒါေပမဲ႕အမ်ားထင္သလို ဒီကြင္းထဲမွာ ဘာအားကစားမွ မက်င္းပခဲ႕ဘူး။ ဒီကြင္းကို တရားစီရင္ေရးကြင္းလို႕ဘုရင္ကေၾကျငာေမာင္းထုခဲ႕ပါတယ္။ဘာတရားသူၾကီးကိုမွလည္းမထားဘူး။သူတရားစီရင္ပံုကတစ္မ်ိဳး။ ပရိသတ္အုတ္အုတ္က်က္က်က္ ရွိေနတဲ႕ public arena ရဲ႕အလယ္ကို တရားခံအားေခၚေဆာင္လာေစပါတယ္။ကြင္းလယ္မွာ တရားခံက ျငိမ္ျငိမ္သက္သက္ မတ္တက္ရပ္ေနရပါတယ္။ဘာၾကိဳးနဲ႕မွ သူ႕ကိုတုပ္မထားပါ။ ဘုရင္ကအခ်က္ေပးလိုက္တာနဲ႕ သူဟာ arena ကို၀ိုင္းရံထားတဲ႕ နံရံတစ္ေနရာရွိအုတ္တံခါးက ႏွစ္ေပါက္ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေပါက္နဲ႕တစ္ေပါက္က တစ္ေထရာတည္း တူလြန္းပါတယ္။

တရားခံက သူစိတ္ၾကိဳက္ရာ တံခါးတစ္ေပါက္ကို ဖြင႔္ရမယ္။မဖြင္႕ဘဲလည္း မေနရဘူး။ သူ တကယ္လို႕ကံမေကာင္းခဲ႕ရင္ သူေရြးလိုက္တဲ႕ တံခါးကေနအင္မတန္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ႕ က်ားရဲတစ္ေကာင္ထြက္လာျပီး သူ႕ကိုအရိုးတစ္ျခား အသားတစ္ျခားျဖစ္ေအာင္ ကိုက္၀ါးပစ္မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေခါင္းေလာင္းသံေတြ ေၾကကြဲဖြယ္အထိမ္းအမွတ္နဲ႕ arena တစ္ခုလံုးဆူညံေအာင္ျမည္လိမ္႕မယ္။ ပြဲၾကည္႕ပရိသတ္အားလံုးလည္း ဒီအနိဌာရုံျမင္ကြင္းကို ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းစြာ ၾကည္႕ျပီးတာနဲ႕ ေခါင္းငိုက္စိုက္ျဖင္႕ arena ကေန ထြက္ခြာသြားၾကပါတယ္။

တရားခံကတကယ္လို႕ ကံေကာင္းခဲ႕ရင္ သူေရြးလိုက္တဲ႕ တံခါးကေနအလြန္လွ အလြန္ေခ်ာေပ႕ဆိုတဲ႕ မိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ေယာက္ထြက္လာပါလိမ္႕မယ္။အဲဒီ အမ်ိဳးသမီးက ဘုရင္႕နန္းေတာ္တြင္းရွိ ေမာင္းမေတြထဲက အလွဆံုးကို ေရြးထားတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ႕ ေခါင္းေလာင္းသံျမည္လာပါမယ္။ ေရႊပြဲလာ ပရိသတ္အားလံုးတို႕လည္း လက္ခုပ္လက္၀ါးတီးျပီး ၾသဘာသံဆူညံစြာနဲ႕ arena ကေနထြက္သြားၾကပါတယ္။ တရားခံအတြက္ အျပစ္က က်ားတိရစာၦန္ ၊ ဆုလဘ္က ပ်ိဳေမျဖစ္ပါတယ္။

လူသတ္သမား ၊ သူခိုး ၊ ဓားျပ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ဖမ္းမိခဲ႕သည္ရွိေသာ္ public arena မွာ သြားေရာက္တရားစီရင္ျခင္းကို ခံယူရတယ္။ သူ႕အျဖစ္က ေသရင္ေျမၾကီး ရွင္ရင္ေရႊထီး။ အုတ္တံခါးကလည္းပံုေသမရွိ။တံခါးကို ပံုေသမွတ္လို႕မရဘူး။ျဖစ္ခ်င္ေတာ႕ ကံဆိုးတဲ႕တရားခံေတြက အေရအတြက္ပိုမ်ားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕တရားခံေတြက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ အေသခံသြားၾကရသလို၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ႕လည္း အိုမင္းမစြမ္းေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။

တစ္ေန႕မွာ…….

လူတိုင္းအံ႕ၾသေလာက္တဲ႕ အမႈမ်ိဳးျဖစ္ခဲ႕ပါတယ္။ အမႈကဘုရင္ရဲ႕အယံုၾကည္ရဆံုးနဲ႕ အားအထားရဆံုး တပ္မႈးေလးနဲ႕ ဆိုင္ေနပါတယ္။ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ဘုရင္႕သမီးေတာ္ကို သြားခ်စ္ၾကိဳက္မိတယ္။ တစ္ဖတ္သတ္အခ်စ္လည္းမဟုတ္၊ သမီးေတာ္ကိုယ္တုိင္ကလည္း တပ္မႈးကိုေမတၱာရွိတယ္။ ဘုရင္အမ်က္ေတာ္ထြက္ရျပီ။ တစ္ေယာက္က သူအားအကိုးရဆံုးတပ္မႈး၊ ေနာက္တစ္ေယာက္က သူအခ်စ္ရဆံုး တစ္ဦးတည္းေသာသမီး။ ဘုရင္ၾကီးဟာ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မညွာတာဘူး။ ျပတ္ျပတ္သားသား တရားစီရင္ရမယ္လို႕ စိတ္ဆံုးျဖတ္ျပီးသား။

တပ္မႈးကို အက်ဥ္းခ်ထားတဲ႕ အေတာအတြင္း ၾကီးမားျပီး အားအသန္ဆံုး က်ားတစ္ေကာင္ကို ေတာထဲမွာ ရွာခိုင္းတယ္။ က်ားကိုအစာမေက်ြးပဲ သံုးေလးရက္ထားလိုက္တယ္။ ဒီအေတာအတြင္း သမီးေတာ္ကလည္း အလုပ္ရႈပ္ျပီ။လာဘ္ထိုးသင္႕သူကို ထိုးျပီး သိခ်င္တာေတြ အကုန္ေမးပါတယ္။ က်ားကိုဘယ္အေပါက္ လႊတ္ဖို႕အစီအစဥ္ရွိသလဲ ဆိုတာေတြေပါ႕။

တရားစီရင္မယ္႕ေန႕ ………

Public arena ရဲ႕ အတြင္းအျပင္မွာ ျပည္သူအေပါင္းတို႕ အုတ္အုတ္က်က္က်က္နဲ႕ ဆူညံသံေတြ ဟိန္းေနေအာင္ၾကားရျပီ။အားကစားကြင္းထဲကို ဘုရင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကြခ်ီေတာ္မူလာျပီ။ တရားစီရင္ပြဲစဖို႕ အခ်က္ျပလိုက္တယ္။ တပ္မႈးေလးခမ်ာ ကြင္းလယ္ကို ေျဖးေျဖးခ်င္းေလွ်ာက္လာျပီ။ ဘုရင္ကို ဦးညႊတ္ျပီးေနာက္ တပ္မႈးေလးဟာ ေက်ာက္တံခါးမ်ားရွိရာ တစ္လွမ္းခ်င္းလွမ္းသြားပါေတာ႕တယ္။

ဘုရင္ကို တစ္ခ်က္ၾကည္႕လိုက္တယ္။ ဘုရင္မ်က္နွာလႊဲလိုက္တယ္။ တစ္ဖန္ ဘုရင္႕ေဘးမွာထိုင္ေနတဲ႕ သူ႕ခ်စ္သူဆီ တစ္ခ်က္ၾကည္႕လိုက္တယ္။ မင္းသမီးေလးကေတာ႕ သူ႕ကိုကယ္တင္မွာပဲ ဆိုတာ သူသိထားတယ္။ ထင္တဲ႕အတိုင္းပဲ မင္းသမီးကအခ်က္ျပတယ္။ သူမရဲ႕ လက္ညိႈးသြယ္သြယ္ေလးက ညာဘက္ကို ညႊန္ျပလိုက္တယ္။ လွ်ပ္တစ္ျပတ္ လုပ္ျပလိုက္တဲ႕ လႈပ္ရွားမႈကို ဘယ္သူမွ မရိပ္မိလိုက္။တပ္မႈးသက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လိုက္ႏိုင္ျပီ။ သူအဆင္ေျပျပီ။ တြန္႕ဆုတ္ျခင္းမရွိဘဲ တပ္မႈးဟာ သူ႕ခ်စ္သူ ညႊန္ျပလိုက္တဲ႕အတိုင္း ညာဘက္က အုတ္တံခါးဆီကို တန္းတန္းမတ္မတ္ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားခဲ႕တယ္။ ျပီးေတာ႕ တံခါးကိုဖြင္႕လိုက္တယ္။ အဲသလိုဖြင္႕လိုက္တဲ႕အခ်ိန္မွာ ဘာထြက္လာမလဲဆိုတာကို အသင္ စာဖတ္သူ ဘယ္လိုထင္ပါသလဲ။ အေျဖကို ရမ္းမထုတ္ပါနဲ႕အံုး။ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားျပီးမွေျဖပါ။

မင္းသမီးေလးဟာ သူသိပ္ခ်စ္ရတဲ႕ ခ်စ္သူကို တျခားသူတစ္ေယာက္နဲ႕ ရာသက္ပန္ေပါင္းဖက္မွာကို လက္ခံႏိုင္ပါ႕မလား ။ က်ားစာမိရင္ ခဏပဲမဟုတ္လား။

တစ္ဖတ္ကျပန္ၾကည္႕ရင္ က်ားနဲ႕ရင္ဆိုင္ေနတဲ႕အခ်ိန္မွာ လူကခ်က္ခ်င္းမေသႏိုင္ဘူး။ သူ႕ခ်စ္သူကို က်ားစာအျဖစ္လဲ သူလက္ခံႏိုင္ပါ႕မလား ။

တံခါးကေန ဘာထြက္လာသလဲ။
]]> http://thinzarmgmg.wordpress.com/2010/01/13/the-lady-or-the-tiger/feed/ 2 ၾကယ္စင္